Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Samolot

Dwu- lub trzymiejscowy górnopłat zastrzałowy o konstrukcji mieszanej. Skrzydła dwudzielne, dwudźwigarowe, o obrysie dwutrapezowym, z lekkim skosem do przodu. Do transportu lub hangarowania skrzydła mogły być składane do tyłu. Konstrukcja drewniana. Pokrycie płata na nosku i górnej powierzchni międzydźwigarowej ze sklejki, reszta kryta płótnem. Skrzydła podparte parą zastrzałów z rur duralowych, o przekroju kroplowym. Lotki szczelinowe, wychylane różnicowo. Duże klapy szczelinowe, tzw. pół-Fowler, pokryte płótnem. Wzdłuż całej krawędzi natarcia znajdowały się skrzela uruchamiane ręcznie z kabiny pilotów. Kadłub- kratownica przestrzenna, spawana z rur chromomolibdenowych. Oprofilowanie z listw drewnianych, pokrycie płótnem. Kabina zakryta. Tylna górna część osłony unoszona była do góry dla umożliwienia operowania kaemu lub w wersji sanitarnej- dla ułatwienia wsunięcia noszy. Usterzenie drewniane. Keson pokryty sklejką, reszta płótnem.

Podwozie klasyczne stałe. Uzbrojenie- 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora SzKAS kal. 7,62 mm, w wersji ”Żuraw C” udźwig bomb- 230 kg.

Silnik- gwiazdowy M-11FR o mocy startowej 118 kW (160 KM) i mocy trwałej 103 kW (140 KM). Dane techniczne ”Żuraw A” (wg [2]): Rozpiętość- 11,7 m, długość- 8,26 (wg [1]- 9,13) m, wysokość- 2,98 (wg [1]- 2,7) m, powierzchnia nośna- 21,12 wg( [1]- 20,0) m2.

Masa własna - 913 kg, masa użyteczna- 244 kg, masa całkowita- 1157 kg. Prędkość max- 168 km/h, prędkość przelotowa- 140 km/h, prędkość lądowania- 66 km/h, wznoszenie- 2,1 m/s, pułap- 2500 m, zasięg- 320 km.