Logo Muzeum
Agrolotnictwo Digitalizacja archiwaliów NATO 1949-2009 Projekt ekspozycji w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie 100-lecie Lotnictwa w Małopolsce Projekt renowacji samolotu WSK PZL AN-2 5705

Ludzie lotnictwa: Jerzy Wojnar

Jerzy Cezary Wojnar – „Czarek” urodził się 7.10.1930 r. we Lwowie. Ojciec Józef, in­żynier mechanik, był po wojnie profesorem Akademii Gór­niczo-Hutniczej w Krakowie. Po wojnie Je­rzy u­częsz­czał do szkoły średniej w Krośnie, gdzie też rozpoczął latanie na szybowcach w 1946 r. u in­struktora Józefa Kusiby. W 1947 r. uzyskał ka­te­gorię B, a w 1948 r. w Jeżowie kat. C. Srebrną od­znakę szybowcową uzyskał w 1949 r. W 1950 r. zdał maturę w Krakowie. W 1951 r. w I­no­wroc­ławiu, a następnie w 1952 r. w Poznaniu zwy­cię­żył w VIII i IX Kra­jo­wych Zawodach Szy­bow­co­wych. W 1953 r. uzyskał złotą odznakę szy­bow­cową z 3 dia­men­tami i podczas I Szybowcowych Mis­trzostw Polski w Lesznie zajął 3 miejsce.

W latach 1954 i 55 ustanowił 3 światowe rekordy szybowcowe: prędkość na trasie trójkąta 100 km (94,716 km/godz.), przelot docelowo-powrotny (488 km) i prędkość na trasie trójkąta 200 km (56,885 km/godz.). W 1955 r. w Lisich Kątach zdobył Mistrzostwo Polski w kategorii szybowców jed­no­miejs­cowych. W tym samym roku przebywał wraz z Jerzym Popielem przez kilka mie­sięcy w Chinach, udzielając pomocy w wyborze terenów na szybowiska i lotniska. Na II Szybowcowych Mistrzostwach Polski w 1956 r. w Je­le­niej Górze został wi­ce­mistrzem.

Nie przechodził nigdy zorganizowanego podstawowego szkolenia samolotowego. Mając wylatane 1500 godzin na szybowcach, wykonał z instruktorem 3 loty na samolocie Zlin 26 i rozpoczął latanie samodzielne oraz dalsze zdobywanie kwalifikacji samolotowych. Od 1957 r. zaczął uprawiać wyczynowo saneczkarstwo. W 1958 r. ukończył studia na Wydziale Ceramiki AGH w Krakowie.

W tym samym roku startował na mistrzostwach świata w dwóch różnych dyscyplinach. W saneczkarstwie zdobył złoty medal (w Krynicy), w szybownictwie zajął 6 miejsce w klasie standard (w Lesznie). Tytuł mistrza świata w sa­necz­kar­stwie zdobył ponownie w 1961 r. w Szwajcarii, a w 1962 w Krynicy został wi­ce­mis­trzem świata. Uczestniczył w zawodach saneczkarskich w dwóch zimowych ig­rzys­kach olimpijskich. W konkurencji jedynek w 1964 r. w Innsbrucku zajął 24 miejsce, a w 1968 w Grenoble – 8 miejsce. Za osiągnięcia sportowe otrzymał od Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki (GKKFiT) tytuł Mistrza Sportu oraz został odznaczony dwukrotnie złotym i raz srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Początkowo pracował w wyuczonym zawodzie, ale już od 1966 r. w Przed­się­bior­stwie Usług Lotniczych przy Aeroklubie PRL latał jako pilot rolniczy. W 1968 r. roz­począł pracę w WSK Okęcie jako pilot fabryczny, a od 1969 r. jako pilot do­świad­czalny. W 1976 r. uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego I klasy. Uczestniczył w próbach wszystkich samolotów budowanych i badanych w tej wytwórni do 2002 r. (po przejściu na emeryturę w 1991 r. na niepełnym etacie). Były to sa­mo­lo­ty PZL-101 Gawron, PZL-104 Wilga w wielu odmianach, PZL-105 Flaming, PZL-106 Kruk, PZL-110 Koliber i PZL-130 Orlik.

Uczestniczył w bardzo licznych pokazach lotniczych, najpierw na szybowcach, gdzie wyspecjalizował się w niskich lotach plecowych na szybowcu Jastrząb. Następnie jako pilot wytwórni PZL-Okęcie uczestniczył w wielu akcjach akwizycyjnych i po­ka­zach lotniczych, demonstrując produkowane samoloty między innymi na Paryskim Sa­lonie Lotniczym. W latach 1970–71 uczestniczył w kontraktach agrolotniczych w Egipcie i Sudanie, a w 1988 r. przez pół roku w akcji pomocy dla ludności Etiopii. Za prace w przemyśle lotniczym został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

W roku 1990 był jednym z założycieli Klubu Pilotów Doświadczalnych. Po za­prze­sta­niu pracy w wytwórni lotniczej był egzaminatorem Państwowej Lotniczej Komisji Egzaminacyjnej. Zgromadził łączny nalot na szybowcach ok. 2100 godzin i na samolotach ok. 13000 godzin.

Zmarł nagle w Warszawie 2 lutego 2005 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie.

Jerzy Jędrzejewski

Więcej fotografii i dokumentów związanych z Jerzym Wojnarem znajduje się w zakładce Biblioteka i digitalizacja.

Tekst i archiwalia opublikowano we współpracy z Warszawskim Klubem Seniorów Lotnictwa.


Województwo Małopolskie
Mecenas Muzeum
Kraków Airport Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych - sponsor restauracji samolotu Caudron  CR.714 Cyclone
Patroni Medialni
Skrzydlata Polska
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© Muzeum Lotwnictwa Polskiego w Krakowie   |   Polityka prywatnosci i obsługi "ciasteczek"