Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Motoszybowiec: HWL Pegaz

HWL Pegaz
Polska

1949



  • Dane techniczne


Rozpiętość 11,7 m
Długość 6,85 m
Powierzchnia nośna 14,8 m2
Masa własna 290 kg
Masa startowa 392 kg
Doskonałość 15,5
Opadanie 1,25 m/s
Prędkość maksymalna 129 km/h
Prędkość minimalna
Maks. prędkość nurkowania 210 km/h
Silnik :
czterocylindrowy płaski silnik chłodzony powietrzem proj. Stefana Gajęckiego, moc 31 KM (23.1 kW)

 

W 1945 roku Departament Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji rozpisał konkurs na motoszybowiec, który służyłby do przeszkolenia pilotów szybowcowych na samoloty oraz do ekonomicznego treningu pilotów samolotowych. Konkurs ten wygrał projekt doc. mgr inż. Tadeusza Chylińskiego. Motoszybowiec ten był jednomiejscowym jednopłatem ze śmigłem pchającym umieszczonym pomiędzy dwiema belkami ogonowymi zakończonymi usterzeniem. Jednostkę napędową stanowił płaski dwusuwowy, czterocylindrowy silnik o mocy 31 KM, chłodzony powietrzem. Jego konstruktorem był inż. Stefan Gajęcki, znany konstruktor silników do ślizgaczy wodnych.

Koncepcja szkolenia była powrotem do opracowanej w międzywojennej Polsce idei wdrażania szybowników do pilotażu samolotowego, za pomocą motoszybowców.
Przedwojenny konkurs na tego typu maszynę wygrał Bąk konstrukcji Antoniego Kocjana.

Przy opracowaniu dokumentacji Pegaza (taką bowiem nazwę otrzymał ten motoszybowiec), brał udział inny znany polski konstruktor lotniczy doc. mgr inż. Bronisław Żurakowski. Budowę prototypu rozpoczęto w Harcerskich Warsztatach Lotniczych w Warszawie, a w 1948 roku przejęły je Okręgowe Warsztaty Lotnicze na lotnisku Gocław w Warszawie.

W dniu 18 lipca 1949 roku Pegaz został oblatany na lotnisku Instytutu Lotnictwa w Warszawie przez doc. mgr inż. Bronisława Żurakowskiego i pilota Jerzego Szymankiewicza. Do kwietnia 1950 roku Pegaz przechodził próby, po czym dopuszczony został do lotów szkolnych i turystycznych. Wykonywał również akrobacje podczas lotów pokazowych w Aeroklubie Warszawskim. Charakteryzował się dobrymi własnościami pilotażowymi nawet z wyłączonym silnikiem.

Chociaż Pegaz został oceniony wysoko przez latających na nim pilotów, to produkcji seryjnej nie podjęto. Do 1964 roku motoszybowiec eksploatowany był w Aeroklubie Warszawskim, gdzie wylatał ponad 100 godzin, w tym część podczas pokazów lotniczych.

Powrót



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka