Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Samolot: WSK An-2TD

WSK An-2TD
ZSRR / Polska
samolot transportowo-desantowy



  • Dane techniczne


Rozpiętość 18,18 m
Długość 12,4 m
Masa startowa 5500 kg
Maksymalna prędkość 230 km/h
Pułap 4160 m
Zasięg 1390 km
Uzbrojenie
Silnik :
9-cylindrowy, gwiazdowy ASz-62 IR o mocy 1000 KM (736 kW)

 

Zniszczone przez komunistyczne reformy i II wojnę światową rolnictwo w ZSRR wymagało gruntownej odbudowy i poprawienia wydajności. Zamierzano szybko zwiększyć produkcję artykułów rolnych, należało w tym celu uprawić ogromne powierzchnie gruntów. Miało w tym pomóc lotnictwo wyposażone
w odpowiednie samoloty. Planowano przy ich pomocy siać zboże, nawozić obszary uprawne, niszczyć szkodniki. Jednak do realizacji tego brakowało właśnie samolotu rolniczego, należało więc szybko zlecić jego opracowanie.
W tym celu, w maju 1946 roku, Rada Ministrów ZSRR podjęła decyzję o powołaniu nowego Biura Doświadczalno-Konstrukcyjnego-153 (OKB-153) przy zakładach lotniczych w Nowosybirsku. Kierowanie OKB-153 powierzono młodemu, doświadczonemu konstruktorowi Olegowi K. Antonowowi. Już przed wybuchem wojny kierował on zespołem zajmującym się szybowcami, w czasie działań wojennych, w latach 43-45, pracował w zespole Jakowlewa. I wtedy też rozpoczął projektowanie jednosilnikowego, dwupłatowego samolotu wielozadaniowego. W tym czasie Jakowlew kierując swoim biurem konstrukcyjnym, był jednocześnie zastępcą ministra przemysłu lotniczego. Wiedząc o projekcie Antonowa, miał na pewno duży wpływ na decyzję powołującą powstanie nowego zespołu i tematu jego pracy.
Projektowanie nowego samolotu, nazwanego Sch-1, biegło w szybkim tempie. Dla nowej konstrukcji przyjęto układ jednosilnikowego zastrzałowego dwupłata z klasycznym podwoziem. Półskorupowy, całkowicie metalowy kadłub krył obszerną komorę ładunkową. Z przodu, przed kabiną załogi dla dwóch pilotów, umieszczono silnik gwiazdowy. Skrzydła o metalowej konstrukcji były pokryte płótnem. Prototyp Sch-1 był napędzany silnikiem ASz-21 o mocy startowej 760 KM, jednak Antonow dążył do zamontowania silnika ASz-62IR o większej mocy, dochodzącej do 1000 KM. Pod koniec sierpnia 1947 roku Sch-1 wystartował do pierwszego lotu. Próby trwały do lipca 1948 roku, w tym czasie sprawdzono obie koncepcje napędu. Samolot okazał się bardzo udaną konstrukcją i został skierowany do produkcji pod nazwą An-2, napędzał go silnik większej mocy ASz-62IR. Bardzo szybko okazało się, że An-2 może też służyć do celów transportowych i pasażerskich. Antonow i jego zespół otrzymali w 1952 roku nagrodę stalinowską, za ten samolot.
Układ dwupłata wyposażonego w bardzo bogatą mechanizację skrzydeł (sloty i klapy) pozwolił uzyskać małą prędkość startu i lądowania. Miało to wpływ na możliwość korzystania z małych i słabo przygotowanych, często też przygodnych, lądowisk.An-2 mógł operować z każdego lotniska nadającego się dla lekkich, samolotów słabosilnikowych. Z uwagi na jego cechy krótkiego startu i lądowania, a jednocześnie możliwości zabrania dużego ładunku (do 1500 kg), wzbudził on zainteresowanie w lotnictwie wojskowym.
Produkcję seryjną An-2 rozpoczęto w 1949 roku w wytwórni samolotów w Kijowie. Budowano go w dwóch podstawowych wersjach, rolniczej i transportowo-desantowej. Pojawiły się też inne odmiany wyspecjalizowane, część z nich trafiła do produkcji, inne pozostały w fazie prototypu. W sumie do 1962 roku wykonano w Kijowie 3167 samolotów. Początek masowej eksploatacji był źródłem wielu doświadczeń, w wyniku których samolot poddano różnym udoskonaleniom. Na początku lat 60. opracowano zmodernizowanego An-2M, wyróżniał się nowym kształtem statecznika pionowego. Kadłub miał pokrycie metalowe łączone metodą zgrzewania. Kabina załogi była przeznaczona dla jednego pilota. Oblatanie An-2M nastąpiło w maju 1964 roku. W sierpniu tego samego roku skierowano go do produkcji w zakładzie w Dołgoprudnyj. Do 1965 wyprodukowano 200 egzemplarzy AN-2M, w większości na eksport.
W połowie lat 50. licencja na produkcję An-2 została przekazana Chińskiej Republice Ludowej. Zbudowano tam ok. 1000 samolotów An-2.
W 1958 roku kolejnym nabywcą licencji na An-2 i jego silnik ASz-62IR stała się Polska. W 1959 roku rozpoczęto odpowiednie przygotowania do produkcji
w zakładach lotniczych w Mielcu (WSK-Mielec). Pod koniec października 1960 roku oblatano na mieleckim lotnisku pierwszego "polskiego" An-2, zbudowanego
z części rosyjskich. W 1961 roku samolot był już całkowicie wykonywany w Polsce. An-2 był produkowany w kilku wersjach podstawowych (wymieniane
w kolejności pierwszego lotu): transportowej An-2T, rolniczej An-2R, wodnosamolotu pływakowego An-2M, transportowo-pasażerskiej An-2TP, pasażerskej
An-2P, salonką AN-2P Lux i AN-2PD5. W latach 1960-91 wyprodukowano w Mielcu ok. 12000 samolotów An-2, z tego ok. 10600 dla ZSRR. An-2 był też eksportowany do 19 różnych krajów w ilości ok. 800 egzemplarzy. Dla polskiego lotnictwa wojskowego i cywilnego zakupiono w sumie ok. 460 An-2.
W 1951 roku polskie lotnictwo wojskowe zakupiło w ZSRR pierwsze AN-2, do 1956 roku dostarczono 17 samolotów. Pierwszy i jedyny cywilny An-2 znalazł się w PLL "Lot" w 1955 roku. W 1956 roku An-2 trafiły do lotnictwa sportowego. An-2 w dalszym ciągu służą w lotnictwie wojskowym i cywilnym.
Samoloty An-2 uczestniczyły w kilku konfliktach zbrojnych jako transportowe, użyto ich też w roli bombowów (Wietnam i Jugosławia).

Powrót

 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka