Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: IS-A Salamandra

IS-A Salamandra
Polska
szybowiec przejściowy
1946



  • Dane techniczne


Rozpiętość 12,48 m
Długość 6,48 m
Powierzchnia nośna 19,9 m2
Masa własna 140 kg
Masa startowa 225 kg
Doskonałość 19,5 przy prędkości optymalnej 54 km/h
Opadanie min. 0,8 m/s przy prędkości ekonomicznej 48 km/h
Prędkość minimalna 43 km/h
Maks. prędkość nurkowania 150 km/h

 

Jednomiejscowy szybowiec przejściowy (pomiędzy szkolnym a treningowym), o konstrukcji całkowicie drewnianej. Przeznaczony był do szkolenia pilotów w lotach żaglowych. WWS-1 Salamandra została skonstruowana w 1936 roku przez inż. Wacława Czerwińskiego w Wojskowych Warsztatach Szybowcowych w Krakowie. W WWS i w Lwowskich Warsztatach Lotniczych zbudowano 180 Salamander. Był to udany i lubiany szybowiec, używany w polskich szkołach szybowcowych i eksportowany do Jugosławii, Finlandii, Francji, Estonii, Rumunii oraz Węgier. W 1938 roku pilot Burak wykonał na Salamandrze lot trwający 11 h 15 min. Salamandry zdobyte przez Niemców na polskich szybowiskach w 1939 roku używane były w Chorwacji.

Jeden egzemplarz przedwojennej Salamandry przetrwał wojnę w Goleszowie. Na podstawie tego egzemplarza inżynierowie Marian Gracz i Rudolf Matz w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej zrekonstruowali dokumentację i w 1946 roku rozpoczęto produkcję seryjną. Pierwsza partia liczyła 5 szybowców i została wykonana w Instytucie Szybownictwa. Od nazwy tego Instytutu pochodzi skrót IS przed nazwami pierwszych polskich powojennych szybowców. Następną serię wyprodukowały warsztaty szybowcowe w Jeżowie – 75 sztuk, oznaczonych jako Salamandra 48.

W porównaniu z przedwojennym pierwowzorem IS Salamandra miała ulepszoną konstrukcję i zmodyfikowaną technologię budowy. Na skutek doświadczeń
i uwag pilotów stopniowo modyfikowano Salamandrę. Następna budowana w Jeżowie seria Salamandra 49 została wyposażona w hamulce aerodynamiczne. Dalsze modyfikacje polegały m.in. na zwiększeniu powierzchni usterzenia poziomego. Ostatnia seria, po zmianie usterzenia, nosiła oznaczenie Salamandra 53. Wersja eksportowa Salamandra 53A była sprzedawana do Chin. Tam również budowano Salamandry na licencji. Na Salamandrze wzorowanych było wiele szybowców zbudowanych w Finlandii, Francji, Jugosławii i Kanadzie. Salamandry kolejnych serii były stosowane do masowego szkolenia lotniczego w latach 1947-1961. Łącznie wyprodukowano 264 sztuki, a ostatnie loty "Salamandra" wykonała w 1962 roku na szybowisku Żar.

Prezentowany szybowiec, numer seryjny 003, SP-322 to trzeci egzemplarz pierwszej serii produkcyjnej wyprodukowany w 1946 w Bielsku-Białej. Był eksploatowany do 1955 roku a następnie trafił do Muzeum Techniki w Warszawie, skąd w 1963 roku został przekazany do Muzeum.

Powrót



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka