Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: SZD-9 bis Bocian 1A

SZD-9 bis Bocian 1A
Polska
szybowiec wyczynowy
1953



  • Dane techniczne


Rozpiętość 18,1 m
Długość 8,2 m
Powierzchnia nośna 20,0 m2
Masa własna 326 kg
Masa startowa 500 kg
Doskonałość 26 przy prędkości optymalnej 80 km/h
Opadanie min. 0,82 m/s przy prędkości ekonomicznej 71 km/h
Prędkość minimalna 52 km/h
Maks. prędkość nurkowania 200 km/h

 

Dwumiejscowy, całkowicie drewniany szybowiec w układzie wolnonośnego średniopłata z kabiną pilotów umiejscowioną przed skrzydłem, któremu w celu poprawienia widoczności nadano lekki skos do przodu. Skrzydło wyposażone było w dwuczęściowe lotki szczelinowe oraz płytkowe hamulce aerodynamiczne.

W 1950 roku w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych w Bielsku-Białej zapadła decyzja o skonstruowaniu dwumiejscowego szybowca wyczynowego, który miał zastąpić wciąż jeszcze produkowanego „Żurawia”. Projekt szybowca, któremu nadano nazwę SZD-9 „Bocian”, opracowali inżynierowie Marian Wasilewski, Roman Zatwarnicki i Justyn Sandauer.

W marcu 1952 roku pilot doświadczalny Adam Zientek oblatał pierwszy prototyp. Oblot drugiego miał miejsce w czerwcu tego samego roku. Próby w locie trwały ponad rok. Wnioski z nich pozwoliły na opracowanie dokumentacji wersji seryjnej, oznaczonej jako SZD-9 bis „Bocian 1A”.

Produkcję rozpoczęto w Zakładach Szybowcowych Lotnictwa Sportowego w Jeżowie (ZSLS Nr 2). Oblot pierwszego seryjnego „Bociana 1A” nastąpił w marcu 1953 roku. „Bocian” podlegał ciągłym udoskonaleniom, w wyniku których powstało kilka wersji rozwojowych, produkowanych seryjnie: 1B, 1C, 1D i 1E. Opracowano też wersje doświadczalne 1Z i Puls (z silnikami pulsacyjnymi).

Na szybowcach tych ustanowiono szereg rekordów świata, w tym przelot docelowo-powrotny na dystansie 544 km, wysokość z przewyższeniem 11 680 m oraz prędkość 108 km/h na trasie trójkąta 100 km. W 1956 roku polska załoga na „Bocianie” zajęła 6 miejsce w klasie szybowców dwumiejscowych
w Mistrzostwach Świata w Saint Yan. Produkcję „Bocianów” zakończono w 1977 roku, po zbudowaniu 645 egzemplarzy. Wiele z nich wyeksportowano,
a kilkadziesiąt nadal eksploatują polskie aerokluby.

Prezentowany w Muzeum egzemplarz wylatał w Aeroklubie Krakowskim łącznie 1094 h 17 min. Po skasowaniu przekazany został do zbiorów muzeum w 1974 roku.

Powrót

   


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka