Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: SZD-12 Mucha 100

SZD-12 Mucha 100
Polska
szybowiec treningowo-wyczynowy



  • Dane techniczne


Rozpiętość 15,0 m
Długość 7,0 m
Powierzchnia nośna 15,0 m2
Masa własna 195 kg
Masa startowa 290 kg
Doskonałość 24 przy prędkości optymalnej 70 km/h
Opadanie min. 0,76 m/s przy prędkości ekonomicznej 62 km/h
Prędkość minimalna 55 km/h
Maks. prędkość nurkowania 220 km/h

 

Treningowo-wyczynowy, jednomiejscowy szybowiec o konstrukcji drewnianej, w układzie grzbietopłata.

W latach 1947-1948 w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej powstał jeden z najpopularniejszych powojennych polskich szybowców – Mucha. Autorami projektu byli inżynierowie Franciszek Kotowski i Irena Kaniewska. Mucha w odmianach Mucha-bis i Mucha-ter weszła w 1949 roku do produkcji seryjnej i masowego użytku w aeroklubach.

Szybowiec Mucha 100 powstał w latach 1952–1953 w wyniku doświadczeń zebranych z eksploatacji 136 egzemplarzy Muchy-bis i Muchy-ter. Głównymi konstruktorami nowego szybowca byli inż. Władysław Okarmus, inż. Zbigniew Badura i inż. Jan Dyrek. Pierwszy lot na nowym szybowcu Mucha 100 wykonał w Krośnie Adam Zientek 14 listopada 1953 roku. Wkrótce krośnieńskie zakłady szybowcowe podjęły produkcję pierwszej serii, liczącej 84 egzemplarze.

W dalszych latach wprowadzono w konstrukcji drobne modyfikacje, oznaczając produkowany w dużych seriach szybowiec jako Mucha 100 A. Ogółem wyprodukowano w Polsce 290 egzemplarzy Muchy 100, z czego 70 wyeksportowano do Szwajcarii, Chin, NRD, Włoch i Związku Radzieckiego. Mucha 100 była także produkowana na licencji w Chinach.

Powrót

 


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka