Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: SZD-15 Sroka

SZD-15 Sroka
Polska
szybowiec treningowy
1957



  • Dane techniczne


Rozpiętość 14,5 m
Długość 6,9 m
Powierzchnia nośna 14,5 m2
Masa własna 170 kg
Masa startowa 270 kg
Doskonałość 19 przy prędkości optymalnej 64 km/h
Opadanie min. 0,88 m/s przy prędkości ekonomicznej 58 km/h
Prędkość minimalna 49 km/h
Maks. prędkość nurkowania 200 km/h

 

Szybowiec treningowy, w układzie zastrzałowego górnopłata o sześciokątnym przekroju kadłuba, zaprojektowany jako następca szybowców "Komar"
w 1955 roku w SZD w Bielsku-Białej. Głównym konstruktorem był inż. Zbigniew Badura.
Oblot pierwszego prototypu odbył się w lutym 1956 roku. Wnioski z lotów doświadczalnych doprowadziły do budowy drugiego prototypu, SZD-15-2 "Sroka"
o znakach rejestracyjnych SP-1667. Próby w locie tego egzemplarza trwały od lutego do końca marca 1957 roku i wykazały, że konstrukcja nadaje się do seryjnej produkcji.
Podjęły ją Zakłady Sprzętu Lotnictwa Sportowego w Krośnie, gdzie zbudowano 20 egzemplarzy. "Sroki" nie zrobiły wielkiej kariery w aeroklubach, ale były używane do lotów treningowych do połowy lat siedemdziesiątych.
Eksponowany w Muzeum szybowiec to "Sroka" o znakach rejestracyjnych SP-1726. Jest to egzemplarz seryjny, który eksploatowany był w Aeroklubie Bielsko-Bialskim do 1976 roku.
SZD-15 "Sroka" był drugim w historii polskim szybowcem treningowym noszącym tę nazwę. Przedwojenna "Sroka", skonstruowana przez Antoniego Kocjana
i zbudowana w liczbie 36 egzemplarzy, niestety nie zachowała się w zbiorach muzealnych.

Powrót



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka