Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: SZD-18 Czajka

SZD-18 Czajka
Polska
szybowiec szkolny
1956



  • Dane techniczne


Rozpiętość 10,8 m
Długość 6,3 m
Powierzchnia nośna 15,7 m2
Masa własna 141 kg
Masa startowa 226 kg
Doskonałość 9,3 przy prędkości optymalnej 57 km/h
Opadanie min. 1,6 m/s przy prędkości ekonomicznej 52 km/h
Prędkość minimalna 40 km/h
Maks. prędkość nurkowania 133 km/h

 

Jednomiejscowy szybowiec szkolny o konstrukcji całkowicie drewnianej, w układzie zastrzałowego górnopłata. Projekt został opracowany przez Tadeusza Grudzieńskiego na konkurs ogłoszony przez Ligę Przyjaciół Żołnierza w 1955 roku i otrzymał na nim pierwszą nagrodę. W oparciu o zwycięski projekt w SZD Bielsko-Biała pod kierunkiem inż. Władysława Okramusa opracowano dokumentację szybowca, oznaczonego jako SZD-18 Czajka. Zbudowany prototyp oblatany został w listopadzie 1956 roku przez Adama Zientka. Próby w locie prowadzono do wiosny 1957 roku. Warto dodać, że SZD-18 był drugim w historii polskiego lotnictwa szybowcem noszącym nazwę "Czajka". Przed wojną znane były szybowce szkolno-treningowe konstrukcji inż. Antoniego Kocjana, Czajka I i Czajka II.

Tymczasem aerokluby uniezależniły się od Ligi Przyjaciół Żołnierza, a w szkoleniu początkowym pilotów szybowcowych zaczęła brać górę koncepcja wykorzystywania szybowców dwumiejscowych. Tak więc, choć Czajka w próbach okazała się znakomitym szybowcem w swojej klasie, przewyższającym ABC, nie weszła nigdy do produkcji seryjnej.

Prototyp przez kilka lat latał w Aeroklubie Warszawskim, a następnie trafił do zbiorów Muzeum Lotnictwa Polskiego.

Powrót



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka