Logo Muzeum
Zbiory
... ...


Szybowiec: SZD-19-2A Zefir 2A

SZD-19-2A Zefir 2A
Polska
szybowiec wyczynowy



  • Dane techniczne


Rozpiętość 17,0 m
Długość 7,2 m
Powierzchnia nośna 14,0 m2
Masa własna 330 kg
Masa startowa 415 kg
Doskonałość 34,5 przy prędkości optymalnej 95 km/h
Opadanie min. 0,72 m/s przy prędkości ekonomicznej 87 km/h
Prędkość minimalna 71 km/h
Maks. prędkość nurkowania 220 km/h

 

Jednomiejscowy szybowiec wyczynowy klasy otwartej, zbudowany w układzie grzbietopłata, o konstrukcji drewnianej z elementami wykonanymi z laminatu.

Opracowaniem Zefira, który miał być następcą Jaskółek przeznaczonym na Szybowcowe Mistrzostwa Świata w Lesznie w 1958 roku, kierował w SZD od 1957 roku inż. Bogumił Szuba. Nowatorski prototyp Zefira 1 (konstrukcja metalowo-laminatowo-drewniana), pierwszego w historii światowej techniki szybowca wyposażonego w hydraulicznie napędzane klapy, oblatano w grudniu 1958 roku, a więc już po Mistrzostwach. Szybowiec ten był trudny w pilotażu i zbyt skomplikowany w eksploatacji, a zastosowana w nim instalacja hydrauliczna stwarzała znaczne opóźnienie w działaniu klap.

Doświadczenia zebrane w czasie prób prototypu spowodowały całkowite przekonstruowanie szybowca. Zmieniła się całkowicie nie tylko sylwetka, ale i istotne elementy konstrukcji. Zrezygnowano z metalowych kesonów w skrzydłach i zastąpiono napędy hydrauliczne mechanicznymi. Położono też nacisk na zmniejszenie ciężaru konstrukcji. Kolejne dwa prototypy, nazwane Zefir 2, zostały oblatane w marcu 1960 roku. Niedługo później startujący na nich polscy szybownicy odnieśli sukcesy na Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Kolonii, zajmując drugie (Edward Makula) i trzecie (Jerzy Popiel) miejsce.

Zdobyte w intensywnej, zawodniczej eksploatacji doświadczenia pozwoliły na opracowanie przez zespół pod kierunkiem inż. Romana Zatwarnickiego wersji seryjnej ze zmodyfikowanym usterzeniem i podwoziem, nazwanej Zefir 2A, którą oblatano w styczniu 1962 roku. Do 1964 roku wyprodukowano 20 seryjnych egzemplarzy Zefirów 2A. W 1963 roku na szybowcach Zefir 2A E. Makula i J. Popiel zdobyli pierwsze i drugie miejsce na Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Junin w Argentynie. Edward Makula wykonał wówczas przelot otwarty na dystansie 717,5 km, co zostało nagrodzone prestiżowym Medalem Lilienthala.

Szybowce Zefir 2A miały bardzo dobre właściwości pilotażowe. Uzyskano na nich szereg rekordowych wyników, m.in. prędkość 102 km/h na trójkącie o obwodzie 100 km. Po przeprowadzonej w 1965 roku modyfikacji układu spadochronu hamującego w części szybowców, oznaczono je jako Zefir 2B.

Prezentowany egzemplarz Zefira 2A SP-2371 został przekazany do zbiorów muzealnych w 1989 roku przez Aeroklub Wrocławski.

Powrót

   


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
© NeoServer 2009 -      - Polityka obsługi "ciasteczek"     - statystyka